Nominacja ta wzbudziła w Stanach Zjednoczonych kontrowersje, była postrzegana jako próba przeciągnięcia Afroamerykanów na stronę Franklina D. Roosevelta w zbliżających się wyborach prezydenckich.

W styczniu 1941 został dowódcą brygady w 2 Dywizji Kawalerii, stacjonującej w Fort Riley. Przeniesiony w stan spoczynku 31 lipca 1941, został następnego dnia przywrócony do aktywnej służby. Od września 1942 przebywał na Europejskim Teatrze Działań Wojennych, jako doradca do spraw problemów rasowych w armii. Po okresie pobytu w Waszyngtonie, powrócił do Europy w 1944. Przeszedł w stan spoczynku 14 lipca 1948. Zmarł w 1970 w Chicago i został pochowany na Cmentarzu Narodowym w Arlington.

W czasie swej służby był odznaczony Brązową Gwiazdą oraz Distinguished Service Medal, a także francuskim Krzyżem Wojennym z Palmą oraz liberyjskim Orderem Gwiazdy Afryki. Otrzymał doktorat honorowy na Atlanta University. Jego syn, Benjamin Oliver Davis Jr., również był wojskowym, pierwszym afroamerykańskim generałem sił powietrznych.

Bibliografia Benjamin O.