Ostatnią właścicielką Osiny w roku 1939 była Johanna von Lowitzow.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa szczecińskiego.
Zabytki Najcenniejszym zabytkiem Osiny i okolic jest pochodzące z epoki brązu i wczesnego średniowiecza cmentarzysko kurhanowe, składające się z ok. 200 kurhanów o wysokości do 3 m. Na terenach okalających dawny dwór, na wzgórzu opadającym w stronę rzeki Stepnicy znajduje się stary park dworski. Jest to park krajobrazowy (w stylu angielskim), został założony na przełomie XVIII i XIX wieku. Zachował się cenny starodrzew (kilka pomników przyrody) oraz fragmenty cmentarza rodu von Lowitzow. Najlepiej zachował się granitowy krzyż z herbem rodziny. W okolicach parku znajduje się kościół parafialny pw. Niepokalanego Poczęcia NMP. Został on zbudowany z kamienia polnego w wieku XIV (styl gotycki) i przebudowany w XIX stuleciu (elementy ceglane). Po II wojnie światowej zniszczony, odbudowany w latach 80. XX wieku. Przy drodze prowadzącej do Przypólska znajduje się również jeden stary cmentarz. Zabudowa mieszkalna wsi to głównie bloki, będące pozostałością dawnego PGR-u. Można jednak znaleźć kilka starych domów tudzież nowych domków jednorodzinnych.