Kikorze (do 1945 Kicker) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Osina. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie szczecińskim.

Miejscowość leży na Równinie Nowogardzkiej, nad rzeką Stepnicą, przy drodze krajowej nr 6, ok. 3 km na północ od Osiny.

Historia We wczesnym średniowieczu na terenie Kikorza znajdował się niewielki gródek. Pierwsza wzmianka na piśmie pochodzi z roku 1331. W 2. połowie XIII wieku wieś była własnością lenną grafa Ottona von Eberstein, którego posiadłości pochodziły w części z darowizny od biskupa kamieńskiego. Później lenno zostało podzielone na dwie części. Zajęły je dwa rody rycerskie: von Dittmansdorf i von Lockedt. Na podstawie traktatu westfalskiego rzeka Stepnica do 1679 stanowiła granicę Szwecji (zachodni brzeg) i Brandenburgii (wschodni brzeg). W 1746 rodzina Dittmansdorf przejęła całą wieś po wykupieniu praw lenna. Od 1755 właścicielem wsi był ród von Rothenburg. We wsi pracował młyn, na którego potrzeby spiętrzono rzekę. W XIX wieku wieś została rozparcelowana zgodnie z uchwałami o akcji regulacyjno-uwłaszczeniowej, nadzorowanej przez Komisję Generalną w Stargardzie. W 1772 Kikorze liczyło sobie ok. 100 mieszkańców. Od 1817 roku część dóbr przejmuje drogą kupna szlachcic von Hell, zaś od 1884 Wilhelm Rausch.