Rok później został komendantem portu i naczelnikiem miasta Mikołajowa.
26 kwietnia 1904 roku, podczas wojny rosyjsko-japońskiej, objął, przy protekcji ze strony swego kuzyna, Fiodora Awelana, stanowisko młodszego flagmana Drugiej Eskadry Pacyfiku. Otrzymał komendę nad zespołem krążowników. W czasie rejsu na Daleki Wschód, podczas incydentu hullskiego, jego krążowniki, w tym „Aurora”, ucierpiały od ognia własnych pancerników. W bitwie pod Cuszimą, po dziennej fazie boju, wyprowadził z akwenu starcia ocalałe krążowniki: flagowego „Olega”, „Aurorę” i , porzucając na pastwę Japończyków powierzone mu transportowce i pozostawiając bez osłony główne siły Eskadry. Pożeglował na południe i zawinął do Manili, gdzie jego okręty zostały internowane i zwolnione dopiero po zakończeniu wojny.
Po powrocie do Rosji, 13 marca 1906 roku został mianowany dowódcą Floty Bałtyckiej, ale krytykowany za swoje postępowanie podczas bitwy cuszimskiej i porzucenie floty, został przeniesiony w stan spoczynku 19 listopada 1907 roku, w stopniu wiceadmirała. Zamieszkał w Kronsztadzie, gdzie zmarł w 1912 roku.
Bibliografia
В. В. Щукин: Энквист Оскар Адольфович /Oskar Wilhelm Enqvist/ (28 октября 1849 г. – 3 марта 1912 г.