widokami „zdjętymi” z tych samych miejsc przez Ignacego Kriegera i jego rodzinę Kraków – Plener 1979, kurator St. Markowski: wystawa i katalog, Galeria ZPAF 1979 Kraków.

Osobnym rozdziałem twórczości tego okresu są akty kobiece we wnętrzu. Fotografował je, dodatkowo deformując optycznie jeszcze w trakcie wykonywania zdjęć. Prace te były swobodną transformacją głównego motywu, będącego tutaj pretekstem dla powstania określonych kompozycji (Sublimacje).

W latach 70. i 80. realizował cykl Krajobrazy wewnętrzne – fotografie fragmentów otoczenia o specyficznym, surrealnym klimacie. Cechą tych obrazów był brak na nich postaci człowieka. Innym wyróżnikiem wielu z nich była obecność cieni elementów przyrody i fragmentów architektury. Fotografie te wystawiane i często publikowane w kraju i zagranicą stanowiły wyraźną zapowiedź twórczości, która skupiła się później wyłącznie na tworzeniu leśniaków. Początkowo były to zdjęcia czarno-białe tworzone głównie w krajobrazie naturalnym i wykonywane na negatywach w formacie kwadratu. Leśniak fotografował tak swój cień m.in. w okolicach Krakowa (1985 i 1986), w Toronto i Nowym Jorku (1987) oraz w miejscowościach południowej Polski (1987–1994). Od 1989 przez wiele lat powstawały leśniaki w ogrodzie wiejskim w Gwoźdźcu.