publikowała NASA. Wyraźnie mandaliczne kształty występowały u niego już wcześniej w czarno-białych przetwarzanych aktach (Sublimacje, 1973) oraz w cyklu Kaleidoscope – fotografiach o wyrazistym kształcie i kolorze (lata 90. i 10. XXI w.). Koncepcja tych prezentacji była bliska konstrukcji świata i miejsca człowieka według wielu kultur i religii świata (m.in. kultury Wschodu i Chrześcijaństwa) oraz psychologii Carla Gustava Junga, który uważał, że mandala jest symbolem i miejscem Jaźni (w religii – obrazu Boga) oraz gry światła i cienia, czyli wizualizacji procesu oczyszczenia.
2013 to początek okresu, w którym zaczął tworzyć leśniaki-mandale w nowych kształtach i strukturach, o wyrazie fotografowanych miejsc odmiennym niż dotychczasowe przedstawienia w latach 2008 – 2012. Leśniaki-mandale są syntezą twórczości artysty, która ujawnia podstawową zasadę całej fotografii. Prace te przez strukturalną zmianę obrazowania i idącą za tym nową formę przedstawiania, skierowały go do następnego etapu twórczości – realizacji filmów autorskich.