W XVIII wieku, za czasów panowania rodu von Lettow powstaje tutaj folwark o powierzchni gruntów liczącej sobie ponad 600 ha. W XIX wieku wieś podzielono na część folwarczną i chłopską. W 1843 zamieszkiwało tutaj ok. 260 osób. Znajdował się tutaj folwark, dwór i kościół. Ostatnią właścicielką wsi przed II wojną światową była Agnes von Lettow-Vorbeck. W 1945 wieś zajęły wojska polskie. Folwark został przejęty przez Państwowe Gospodarstwo Rolne. Zburzono pałac, zaś kościół popadł w ruinę.
Zabudowa thumb|Odbudowany kościół w Węgorzycach, 2025 Obecna zabudowa wsi pochodzi w większości z czasów polskich. Są to głównie bloki mieszkalne stawiane dla pracowników PGR-ów. We wsi znajduje się również kilka niedokończonych bloków mieszkalnych w stanie surowym. Część starszych budynków mieszkalnych i gospodarczych pochodzi z czasów niemieckich. Są to jednak domy murowane bez większych wartości kulturowych. Najważniejszym zabytkiem jest późnogotycki kościół z końca XV wieku. Jest to budynek z kamienia polnego i głazów narzutowych, uzupełniany cegłą. W 1604 roku został przebudowany, zaś podczas zdobywania Pomorza Zachodniego przez wojska polskie i radzieckie w 1945 zniszczony. W roku 2012 staraniem mieszkańców rozpoczęto odbudowę kościoła, którą ukończono w 2013 roku.