Mimo iż świetność księgami z upływem lat przemijała, było to zawsze miejsce spotkań Polaków pielgrzymujących do Ziemi Świętej, emigrantów, turystów, ale przede wszystkim Żydów z Polski osiadłych w Izraelu. Jego nigdy nie spełnionym marzeniem, traktowanym jako ważne ogniwo w poszerzaniu więzi kulturalnych między Polską a Izraelem, w zbliżeniu młodych pokoleń, w odrzuceniu stereotypu postrzegania Polski wyłącznie przez pryzmat Holocaustu, było założenie w Warszawie antykwariatu i księgarni z polonikami i judaikami.
Był niepoprawnym marzycielem, pragnął, żeby przestała wreszcie istnieć niesprawiedliwość i nienawiść – także, a może zwłaszcza – w stosunkach polsko-żydowskich.
Sprawował funkcję przewodniczącego Rady Fundacji Promocji Kultury i Książki „Pro Libri”.
Był autentycznym ambasadorem kultury polskiej w Izraelu, Wielkim Księgarzem, dla którego książka była największą wartością i pasją życia.
Ada i Edmund Neusteinowie byli nie tylko parą antykwariuszy i miłośników książek. Byli i pozostali symbolem polskości w Izraelu. Część zgromadzonego przez nich księgozbioru stała się zalążkiem biblioteki Instytutu Polskiego noszącego imię Edmunda Neusteina.