Stanisław Kublicki herbu Ostoja (ur. około 1750, zm. 1809) – komisarz sejmowy, konfederat barski, poseł na Sejm Czteroletni z Inflant (od roku 1788); rotmistrz litewski, pułkownik, dworzanin Czartoryskich, dramatopisarz, poeta, tłumacz, członek Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej. Jeden z najaktywniejszych działaczy stronnictwa proreformatorskiego w Sejmie, zwolennik reform polepszających sytuację mieszczaństwa i chłopów.

Życiorys Urodził się w połowie XVIII wieku, w rodzinie stosunkowo zamożnej szlachty inflanckiej. Odnotowany jako jeden z komisarzy wyznaczonych na sejm dla rozpatrzenia sporów granicznych dotyczących Przysieki. W drugiej połowie lat 70. XVIII wieku wymieniany wśród dworzan A. K. Czartoryskiego. W roku 1779 otrzymał stopień rotmistrza kawalerii narodowej wojsk litewskich. W lipcu roku 1788 wybrany (wraz z J. U. Niemcewiczem i J. Weyssenhoffem) posłem inflanckim na Sejm Czteroletni. Stało się tak głównie dzięki skutecznej protekcji Czartoryskiego, wbrew kandydaturom Stanisława Augusta. Na Sejmie Wielkim czynnie popierał program patriotyczny. Działał jako rzecznik praw mieszczaństwa, piastując stanowisko sekretarza jednej z deputacji. Wkrótce też (9 października 1789) awansował do stopnia majora kawalerii narodowej wojsk koronnych, a 1 marca roku 1790 otrzymał stopień wicebrygadiera.