Pn11 – polskie oznaczenie parowozu pospiesznego austriackiej serii kkStB 210. W latach 1908–1910 w austriackich fabrykach zbudowano 11 sztuk, z czego dziewięć trafiło w okresie międzywojennym do Polski. Dalszym rozwinięciem był parowóz serii 310 (Pn12).
Historia Lokomotywa serii 210 była zaprojektowana przez wybitnego austriackiego konstruktora Karla Gölsdorfa w odpowiedzi na zapotrzebowanie Cesarsko-Królewskich Kolei Państwowych (kkStB) na nową silną lokomotywę. Założeniem była możliwość prowadzenia pociągu o masie 400 ton na wzniesieniu 10‰ z prędkością 60 km/h. Wraz ze stanowiącą jej ulepszenie serią 310, uważana jest za szczytowe osiągnięcie austriackiej szkoły budowy parowozów. Konstrukcję parowozu zdeterminowały specyficzne wymagania kolei austro-węgierskich: wytrzymałość szyn ograniczała nacisk osi do 14,5 t, a z kolei mało kaloryczny dostępny węgiel wymuszał zastosowanie szerokiego paleniska o dużej powierzchni. Chęć budowy parowozu pospiesznego dostosowanego do pracy na liniach o zróżnicowanym profilu wymuszała zastosowanie trzech osi wiązanych o dużych średnicach kół.