Józef Czuma vel Józef Gaweł vel Zygmunt Krokowski ps. „Skryty”, „Krótki” (ur. 6 lutego 1915 w Niepołomicach, zm. prawdopodobnie 19 lipca 1944 w Warszawie) – porucznik Wojska Polskiego, cichociemny, oficer Kedywu, zamordowany przez hitlerowców, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Józef Czuma był synem Józefa i Marii z domu Terczyńska i krewnym Ignacego Czumy. Ukończył gimnazjum w Bochni, egzamin dojrzałości składając w 1934 oraz szkołę podchorążych. 1 października 1938 otrzymał promocję oficerską.
Podczas II wojny światowej, w kampanii wrześniowej brał udział w obronie Lwowa. Przez krótki czas przebywał w niewoli niemieckiej, uciekł i 4 grudnia przedostał się na Węgry a następnie do Francji i Wielkiej Brytanii. Po ukończeniu kursu w zakresie dywersji, 29 listopada 1942 został zaprzysiężony jako cichociemny, 1 stycznia 1943 awansowany do stopnia porucznika. Zrzucony do kraju w nocy z 17 na 18 lutego 1943, odniósł kontuzję podczas lądowania. Po aklimatyzacji i dojściu do zdrowia został przydzielony do Kedywu Okręgu AK Warszawa, dowodził własnym oddziałem. Na jego czele wykonał szereg akcji dywersyjnych i sabotażowych w okolicach Warszawy, Otwocka i Celestynowa. W nocy z 11 na 12 grudnia 1943 oddział pod jego dowództwem dokonał jednej z akcji dywersyjnych.