jego łączniczką została Jadwiga Niewolak. Zlecił m.in. Leonowi Huchli, podleśniczemu w dobrach Gumińskich, utworzenie placówki OOB (później ZWZ–AK) w Tyczynie i por. , krajanowi z Błażowej, organizację konspiracji na południu powiatu rzeszowskiego.
Między 16 a 24 grudnia 1939 roku przedostał się pod nazwiskiem inżyniera Polańskiego przez granicę na Węgry do polskiej Wojskowej Bazy Wywiadowczo-Łącznikowej nr 1 „Romek” w Budapeszcie, gdzie został zaprzysiężony do Związku Walki Zbrojnej oraz odbył przeszkolenie w zakresie pracy konspiracyjnej, dywersyjnej i wywiadowczej. W drodze powrotnej do Rzeszowa, gdzie na podstawie rozmów z płk. Alfredem Krajewskim miał objąć dowództwo struktur ZWZ w Małopolsce Środkowej, 16 stycznia 1940 na skutek zdrady został aresztowany przez policję ukraińską w Baligrodzie wraz z towarzyszącymi mu oficerami komendy Podokręgu Rzeszów OOB (por. Łukasz Ciepliński, por. Lucjan Kühn i ppor. Zygmunt Pawłowicz) oraz synem JanemAndrzej Zagórski, Konspiracja w Sanoku w okresie okupacji. W latach II wojny światowej i konspiracji [w:] Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 702–703..