right|frame|Rozwiązanie łamigłówki dla czterech krążków Wieże Hanoi – problem polegający na odbudowaniu, z zachowaniem kształtu, wieży z krążków o różnych średnicach (popularna układanka), przy czym podczas przekładania wolno się posługiwać buforem (reprezentowanym w tym przypadku przez dodatkowy słupek), jednak przy ogólnym założeniu, że nie wolno kłaść krążka o większej średnicy na mniejszy ani przekładać kilku krążków jednocześnie. Jest to przykład zadania, którego złożoność obliczeniowa wzrasta niezwykle szybko w miarę zwiększania parametru wejściowego, tj. liczby elementów wieży.
Pochodzenie Zagadka wież Hanoi powstała prawdopodobnie w Azji Wschodniej w XIX wieku lub wcześniej. Krążki były ceramiczne, produkowane w Chinach, Japonii i Wietnamie. Gra ta została sprowadzona na Zachód po raz pierwszy przez francuskiego matematyka Édouarda Lucasa w 1883 roku. Do sprzedawanego zestawu dołączona była tybetańska legenda, według której mnisi w świątyni Brahmy rozwiązują tę łamigłówkę dla 64 złotych krążków. Legenda mówi, że gdy mnisi zakończą zadanie, nastąpi koniec świata. Zakładając, że wykonują 1 ruch na sekundę, ułożenie wieży zajmie 264 −1 = 18 446 744 073 709 551 615 (blisko 18 i pół tryliona) sekund, czyli około 584,6 miliardów lat.