Jehoszafat Harkabi (ur. 1921; zm. 1994) – izraelski dowódca wojskowy w stopniu generała (alluf), oficer dyplomowany Sił Obronnych Izraela, dyrektor wywiadu wojskowego Aman, nauczyciel i politolog.
Młodość Harkabi urodził się w 1921 roku w Hajfie w Brytyjskim Mandacie Palestyny. Po ukończeniu żydowskiego gimnazjum wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie studiował na Uniwersytecie Harvarda. Po powrocie obronił pracę doktorską na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie.
Służba wojskowa Podczas II wojny światowej w 1943 roku wstąpił do British Army. Po powrocie do Palestyny wstąpił do żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana i ukończył pierwszy kurs dla oficerów zorganizowany przez Agencję Żydowską. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej był dowódcą kompanii piechoty Brygady „Ecjoni”, walcząc w rejonie Jerozolimy. W 1949 roku był członkiem izraelskiej delegacji negocjującej Porozumienia z Rodos.
Po wojnie pełnił funkcję łącznika pomiędzy Siłami Obronnymi Izraela a Ministerstwem Spraw Zagranicznych Izraela. Następnie otrzymał awans na zastępcę szefa Departamentu Wywiadu Sztabu Generalnego. Ukończył studia we Francji, i w 1955 roku został dyrektorem wywiadu wojskowego Aman. W 1959 roku został zwolniony i wystąpił z armii.