więziony w stalagu od 29 października 1941). Wszyscy zostali najpierw osadzeni w karcerze i poddani brutalnemu przesłuchaniu, a następnie wywiezieni do Stalagu Luft VI w Heidekrug w Prusach Wschodnich, w pobliżu dawnej granicy polsko-litewskiej. W 1967 roku Curkan opublikował swoje wspomnienia, m.in. z pobytu w Stalagu Luft IIJ. Curkan, Последний круг Ада (Ostatni krąg piekieł). Wyd. „Majak”, Odessa 1967, s. 35–44; skany w Dziale Okupacji Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi, oddział Radogoszcz. Wydanie drugie tej publikacji, opatrzone przypisami zostało wydane nakładem rodziny Curkana ukazało się w grudniu 2017 roku..
9 października 1942 roku miała miejsce udana ucieczka dwóch oficerów lotnictwa: Aleksandra Kuzniecowa i Arkadego Worozcowa. Uciekli nie z obozu, ale podczas pracy w jednej z łódzkich fabryk. Zbiegiem okoliczności natrafili na łódzkich komunistów z PPR, którzy zajęli się nimi. Z czasem, na miarę możliwości, pozostając cały czas w ukryciu, włączyli się do pracy konspiracyjnej, przede wszystkim przy redagowaniu „peperowskich” gazetek w oparciu o rosyjski nasłuch radiowy. Po kilku miesiącach, zagrożony aresztowaniem Kuzniecow został włączony do składu pierwszego łódzkiego oddziału partyzanckiego GL, znanego dziś pod nazwą „Promienistych”.