Herman Portocarero (ur. 6 stycznia 1952 w Antwerpii) – belgijski pisarz i dyplomata.
Kariera dyplomatyczna Po studiach prawniczych na Ufsia, Hermana Portocarrero pracował jako aplikant w sądzie w Antwerpii. W 1978 wyjechał do Paryża i zaczął pracę w UNESCO, a rok później dołączył do wielojęzycznego korpusu dyplomatycznego Belgii w Addis Abebie w Etiopii.
Po drugiej misji dyplomatycznej na Jamajce, był w latach 1985–1989 pierwszym sekretarzem belgijskiej delegacji przy ONZ w Nowym Jorku, stanowisko, o które mógł ponownie ubiegać się w latach 1992–1995. Herman Portocarero jest pomysłodawcą traktatu przeciwko stosowaniu min przeciwpiechotnych.
W 1988 roku i kolejnych dwóch latach przerwał swoją karierę dyplomatyczną dla roku przerwy w Andaluzji oraz doradztwa dla Lekarzy bez Granic w Sudanie i Nikaragui.
Po zakończeniu przerwy, od 1990 do 1992 roku działał w Biurze ONZ przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych Belgii.
W 1995 r. po drugiej kadencji w ONZ, został mianowany ambasadorem na Kubie, a pod koniec kadencji powrócił w 2000 roku do biura ONZ przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych, gdzie pozostał do 2003 roku.
Potem pełnił do października 2004 funkcję konsula generalnego w Atlancie, USA, a następnie był ambasadorem w Kingston na Jamajce.