Część pierwsza 1920–1939: red. Marian Biskup: Bydgoszcz: Bydgoskie Towarzystwo Naukowe 1999. , str. 719-675. Chlubą pracowników zakładu była wydawana przez kilka lat na zlecenie Towarzystwa Reklamy Międzynarodowej w Berlinie „Księga adresowa Polski”, zawierająca około 2600 stron.
Książki i albumy, niektóre o charakterze bibliofilskim, wyróżniały się wysokim poziomem graficznym i edytorskim. Od 1935 nad szatą graficzną publikacji czuwał artysta grafik i typograf Stanisław Brzęczkowski (1897–1955).
W latach 1921–1924 i 1935–1939 nastąpiła dalsza rozbudowa drukarni oraz jej parku maszynowego. Obok działów maszyn typograficznych i introligatorskiego powstały działy: offsetowy, chemigraficzny, rotograwiurowy oraz własny warsztat naprawy maszyn i urządzeń poligraficznych. Stało się to możliwe m.in. dzięki przejęciu przez drukarnię w roku 1928 sąsiadującego z zakładem budynku aresztu miejskiego przy ul. Parkowej. W 1936 drukarnia zatrudniała ok. 280 osób, co stanowiło ponad 60% pracowników branży poligraficznej w ówczesnym województwie pomorskim i była wyposażona w ponad 200 maszyn i urządzeń do produkcji książek. W roku 1939 zatrudnienie wzrosło do ponad 600 osób.