Ignacy Kapica (Ignacy Wawrzyniec Hiacynt Kapica) h. Tuczyński (ur. 15 sierpnia 1763 w Żędzianach, parafia Tykocin, zm. około 4 stycznia 1817 w Brzeźnicy koło Brańska) – wiceregent archiwum grodzkiego w Brańsku, autor herbarza, kopista akt. thumb|240px| Fragment z Herbarza Ignacego Kapicy Milewskiego Życiorys Syn Dominika i Marianny Makowskiej. Uczęszczał do szkoły parafialnej ojców misjonarzy w Tykocinie, a potem do kolegium pijarskiego w Łomży. Dwaj jego bracia wybrali karierę wojskową, trzeci został duchownym, a Ignacy trafił, zapewne na początku lat 80. XVIII w., do kancelarii grodzkiej i ziemskiej w Brańsku. Od początku jego działalności jego zainteresowania krążyły wokół genealogii. Już w 1783 r. sporządził tablicę genealogiczną swego rodu, którą wpisano do akt ziemskich w Tykocinie.
Archiwum brańskie zaliczano do największych na Podlasiu i znajdowało się w obrębie zabudowanym placu dworu królewskiego (przy obecnej ul. Senatorskiej). W połowie lat 80. XVIII w. starosta szczyrzycki i pan na Boćkach Piotr Potocki nakazał Kapicy kopiowanie akt z Podlasia i wschodniego Mazowsza do swojego prywatnego archiwum.