Kamala Markandaya (ur. 1924 jako Kamala Purnaiya, zm. 16 maja 2004 w Londynie) – indyjska pisarka i dziennikarka. Pochodziła z bramińskiej rodziny w Mysore (Karnataka). Ukończyła historię na jednym z trzech najstarszych uniwersytetów Indii – na Uniwersytecie w Madrasie. Następnie pracowała od 1940 do 1947 roku jako dziennikarka, publikując w prasie krótkie opowiadania. Podczas II Wojny Światowej pracowała w armii indyjskiej. W 1948, rok po uzyskaniu niepodległości przez Indie, wraz ze swoim mężem dziennikarzem Bertrandem Taylorem emigrowała do Anglii. Miała córkę (Kim Oliver). D śmierci mieszkała w Londynie.
Książki K. Markandaya przedstawiają konflikt między Wschodem a Zachodem, tradycją, a nowoczesnymi przemianami, a podejmując tematykę indyjską skupiają się na różnicach między tradycyjną kulturą wsi i miasta. Sławę przyniosła jej w 1954 roku powieść Nektar w siciewww.nytimes.com. Przetłumaczono ją na 17 języków. Stała się w USA bestsellerem, uznanym w 1955 przez American Library Association za najwybitniejszą książkę rokuTamara Ayesha Bhalla, Between history and identity: Reading the authentic in South Asian diasporic literature and community, ProQuest, 2008, s. 44.. Uchodzi za ważny utwór w indyjskiej literatury kobiecej pisanej w języku angielskim.