Ze względu na wielkie zainteresowanie już w cztery lata po jego otwarciu (1890) Mathilde Weber uruchomiła drugi taki dom dla kobiet, tzw. Weberstift przy ulicy nazwanej później jej imieniem - WeberstraßeBea Dörr: Mathilde Weber - frauenbewegte Sozialreformerin im 19. Jahrhundert BAF e.V. und Frauenprojektehaus e. V., w roku 1896 trzeci -Mathildenstift przy Hechinger Straße.
thumb|„Przywódczynie ruchu kobiecego w Niemczech“, ilustracja z czasopisma Die Gartenlaube 1894 - M. Weber jest w górnym rzędzie druga od lewej Oprócz tego od roku 1887 Mathilde Weber prowadziła działalność publicystyczną. Obok Reisebriefe (Listów z podróży) i Plaudereien (Pogaduszek) ukazała się jej najważniejsza rozprawa Ärztinnen für Frauenkrankheiten, eine ethische und sanitäre Notwendigkeit (Lekarki chorób kobiecych – konieczność etyczna i sanitarna), której celem było utorowanie kobietom dostępu do studiów medycyny. Pismo to złożone zostało w formie petycji w Reichstagu i we wszystkich Landtagach, spotkało się jednak z ogólną dezaprobatą.