Rozkazem ponownym dywizjon miał zawrócić na poprzednie stanowiska, co uczyniła bateria 2/48 dal, natomiast dowództwo dywizjonu i 3 bateria pomaszerowały do Iłowa. O świcie 17 września również do Iłowa pomaszerował 2 bateria. Była atakowana przez lotnictwo niemieckie w ciągu dziennego marszu. W nocy 17/18 września 2/48 dal dołączyła do pułku zbiorczego Pomorskiej Brygady Kawalerii w rejonie Bud Iłowskich. Wspólna próba przebicia się do Puszczy Kampinoskiej, dla baterii nie powiodła się. 18 września bateria 2/48 dal wraz z resztkami innych oddziałów broniła się w lasach Iłowem, a Młodzieszynem. Odparto wszystkie ataki nieprzyjaciela, ale bateria poniosła straty sięgające 80% stanu ludzi i koni od ataków niemieckiego lotnictwa i ostrzału artylerii. Po wystrzeleniu reszty amunicji, nocą 18/19 września pozostałość baterii przeprawiła się przez Bzurę w pobliżu Witkowic, w trakcie marszu przez Puszczę Kampinoską resztki baterii wraz z rannym kpt. Mikulskim dostały się do niewoli. 17 września 3 bateria i dowództwo 48 dal uczestniczyło w walkach w pobliżu Iłowa ze zmotoryzowanymi podjazdami niemieckimi, pozostałość dywizjonu była ostrzeliwana przez artylerię niemiecką i bombardowana przez lotnictwo. Poległ w nich dowódca dywizjonu mjr W. Gay wraz z wieloma żołnierzami.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 48 Dywizjon Artylerii Lekkiej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.