– imię męskie o niepewnej do końca etymologii. Według najbardziej rozpowszechnionej teorii wywodzi się je od łacińskiego wyrazu ignis, oznaczającego „ogień”. Zachodzi jednak również podobieństwo między tym imieniem, a nazwą łacińskiego rodu Egnacjuszów (Egnatii). Istnieją też hipotezy o etruskim pochodzeniu Ignacego.
Za polskie tłumaczenie tego imienia uważano Żegotę, ale z uwagi na wcześniejsze poświadczenie Żegoty niż Ignacego, należy uznać je za dwa odrębne imiona stanowiące swoje odpowiedniki znaczeniowe (jeśli hipoteza łącząca imię Ignacy z wyrazem ignis jest prawdziwa). Natomiast za bułgarski odpowiednik znaczeniowy może uchodzić współczesne bułgarskie imię Płamen.
W Polsce imię to jest po raz pierwszy poświadczone w XIV wieku, ale najpierw większą popularność zyskało na Rusi i wśród ludności prawosławnej, a w Polsce dopiero z przybyciem jezuitów, czczących swojego założyciela, Ignacego Loyolę. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Ignacy w 2017 r. zajmował 27.