Podstawowa różnica polegała na tym, że moduł księżycowy nie miał możliwości zrzucania uryny na powierzchnię księżycową.
System zarządzania odpadami w module księżycowym składał się z: podsystemu uryny URA, UTS; węża przewodzącego urynę ze zbiorników w skafandrach do zbiornika płynnych odpadów; zbiornika na ścieki; podsystemu kału UCTA. W misji Apollo 15 (a także w następnych) zbiornik na urynę zamontowano w członie zniżania modułu księżycowego. Wąż z uryną łączył ten zbiornik z pisuarem który znajdował się w członie wznoszenia. Pisuar w module księżycowym był prostym lejkiem i umożliwiał oddawanie moczu bez kontaktu z elementami pobieralnikaPrzyspieszenie grawitacyjne na powierzchni Księżyca jest blisko 6 razy słabsze niż na Ziemi, ale nie jest równe zeru i dlatego oddawanie moczu nie jest tak trudną operacją jak w stanie nieważkości.
Opinie astronautów o mikcji i defekacji w misjach programu Apollo Z punktu widzenia członków załóg statków kosmicznych programu Apollo system miał słabe punkty. Mikcja, defekacja i gromadzenie nieczystości, wymagały od astronautów wielu nieprzyjemnych manipulacji.