Mieczysław Józef Stachowski ps. „Maciej”, „Sęp” (ur. 4 stycznia 1900 w Czarnej, zm. 1 czerwca 1966 we Wrocławiu) – polski inżynier leśnik, oficer rezerwy Wojska Polskiego, żołnierz Armii Krajowej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Mieczysław Stachowski był synem leśnika. Po ukończeniu gimnazjum w Jarosławiu rozpoczął praktykę leśną, przerwaną w marcu 1918 roku powołaniem do armii austriackiej. W listopadzie 1918 roku zgłosił się do formowanego Wojska Polskiego, w którym służył do listopada 1920 roku, jako żołnierz 1 pułku artylerii lekkiej. W latach 1920–1924 był studentem Wydziału Inżynierii Lasowej Politechniki Lwowskiej, ukończył studia z dyplomem inżyniera leśnika. Podczas studiów został członkiem Polskiego Towarzystwa Leśnego. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1929 i 947. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Nisko. Posiadał przydział w rezerwie do 3 Pułku Piechoty Legionów w Jarosławiu. Do wybuchu II wojny światowej pracował w Inspekcji Leśnej w Rzeszowie, następnie w Dyrekcji Lasów w Budzie Stalowskiej, jako leśniczy w Dębie oraz, od 1933 roku nadleśniczy w Żdżarach. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 1044.