Eochaid X Airem („Grabarz”) – legendarny zwierzchni król Irlandii z dynastii Milezjan (linia Eremona) w latach 14-4 p.n.e. Młodszy syn Finna, w szóstym stopniu potomka Enny III Aignecha („o Doskonałej Gościnności”), zwierzchniego króla Irlandii.
Eochaid, według średniowiecznej irlandzkiej legendy i historycznej tradycji, został zwierzchnim królem Irlandii po śmierci swego starszego brata, Eochaida IX Feidlecha („Solidnego”).
Jest jedną z postaci opowieści Tochmarc Étaíne („Zaloty Étaín”). Saga ta opowiada o życiu pięknej Étaín, ukochanej Midira z Tuatha Dé Danann, która została zamieniona w muchę przez zazdrosną Fuanbach, żonę Midira. Étaín została połknięta przez żonę Etara, wojownika Ulsteru, która zaszła w ciążę, dzięki czemu Étaín mogła się odrodzić się w wyniku reinkarnacji. Eochaid zaprosił mieszkańców Irlandii na święta do Tary. Odmówili oni udziału w uczestnictwie z powodu braku królowej. Król postanowił w tej sprawie wysłać posłańców, by poszukali najpiękniejszej kobiety w Irlandii. Posłowie przyprowadzili Étaín, w której Eochaid zakochał się od pierwszego wejrzenia, po czym ją poślubił. Brat Eochaida Ailill Anglonnach (inne źródła nie wymieniają go) był także w niej zakochany. Z tego powodu zachorował, nie wyjawiając powodów choroby. Król wyjeżdżając, zostawił żonę z umierającym Ailillem.