Wieniamin Michajłowicz Pulewicz, ros. Вениамин Михайлович Пулевич (ur. 9 października 1878, zm. 1 kwietnia 1954 w Lakewood) – rosyjski, ukraiński i ponownie rosyjski wojskowy (generał), dowódca Batalionu Zapasowego sztabu, 2 Batalionu 4 Pułku, Kompanii Zapasowej Batalionu „Belgrad” sztabu, a następnie Batalionu „Belgrad” sztabu Rosyjskiego Korpusu Ochronnego podczas II wojny światowej.
Życiorys Ukończył włodzimierski korpus kadetów w Kijowie, zaś w 1898 r. kursy szkoleniowe w szkole kawalerii w Jelizawetgradzie. Służył w 15 Aleksandrowskim Pułku Dragonów. W 1901 r. awansował do stopnia porucznika. W 1904 r. ukończył nikołajewską akademię sztabu generalnego. W 1904 r. mianowano go sztabskapitanem. Brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej. Był oficerem sztabowym do specjalnych poruczeń przy sztabie Priamurskiego Okręgu Wojskowego. W 1906 r. awansował na kapitana. Objął funkcję starszego adiutanta w sztabie 4 Dywizji Piechoty, zaś od 1907 r. w sztabie 4 Dywizji Kawalerii. Od 1908 r. był zastępcą starszego adiutanta w sztabie Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W 1909 r. został podpułkownikiem. W 1911 r. objął obowiązki oficera sztabowego do specjalnych poruczeń w sztabie Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W 1913 r. awansował na pułkownika. Brał udział w I wojnie światowej.