Egzekucje odbywały się zazwyczaj w godzinach wieczornych lub w nocy – w świetle reflektorów samochodowych.

Należy przy tym podkreślić, że las Birkenek nie był jedynym miejscem, w którym mordowano mieszkańców powiatu brodnickiego. Dwukrotnie – 3 lub 4 listopada oraz 10 lub 11 listopada 1939 – z Brodnicy odeszły transporty ze skazańcami, których następnie zamordowano na terenie tzw. Domu Kaźni w Rypinie lub w pobliskich lasach skrwileńskich.

Nieudana interwencja Wehrmachtu Terror jaki zaprowadziły bojówki Selbstschutzu przybrał takie rozmiary, że wzbudził przerażenie nawet wśród miejscowej ludności niemieckiej. Do miejscowej komendantury Wehrmachtu zaczęły napływać liczne skargi i informacje o zbrodniach popełnianych przez Selbstschutz – składane nawet przez szeregowych członków organizacji. Pod wpływem doniesienia złożonego przez Niemkę zatrudnioną w brodnickim inspektoracie SelbstschutzuKobieta – przedwojenna obywatelka III Rzeszy (Reichsdeutsch) – była tam zatrudniona w charakterze maszynistki. Pozwalała sobie ponoć na wyrażanie nieprzychylnych komentarzy na temat zbrodniczych metod Selbstschutzu i z tego powodu obawiała się o swoje życie. Patrz: Jerzy Dygdała (red.): Brodnica…, op.cit. str. 285. generał major Woldemar Freiherr Grote (dowódca 218. Dywizji Piechoty stacjonującej w Toruniu) zdecydował się na interwencję.