Otto von Kerpen (zm. 7 lutego 1209) – wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1208–1209Paweł Pizuński, s. 12..
Życiorys Informacje o pochodzeniu Otto von Kerpena są bardzo niepewne. Według tradycji krzyżackiej, pochodził on z ubogiej, bliżej nieznanej rodziny rycerskiej z Nadrenii, osiadłej w Kerpen, nieopodal Gillesheim. Druga z wersji, uważana z reguły za bardziej wiarygodnąPaweł Pizuński, s. 11., głosi, iż Otto był mieszczaninem, podobnie jak jego poprzednik Henryk Walpot, i pochodził z Bremy. Jest to o tyle prawdopodobne, że w początkowym okresie istnienia zakonu krzyżackiego, większość spośród braci wywodziła się właśnie z tego miasta.
Nie wiadomo, w jaki sposób Otto doszedł do godności wielkiego mistrza. W czasie jego rządów, zakon był instytucją bardzo kruchą i słabą, dysponującą jedynie niewielkim oddziałem zbrojnych, do tego zależną od znacznie potężniejszych templariuszy i joannitów. Największą groźbą dla Krzyżaków była groźba wchłonięcia bractwa niemieckiego przez któryś z większych zakonów, czemu Otto starał się za wszelką cenę zapobiec. Podczas swoich rządów znajdował się w nieprzerwanym konflikcie z wrogo nastawionymi templariuszami. Bracia z obu zakonów nagminnie wdawali się w bójki na ulicach Akki, a także procesowali się przed sądami Królestwa Jerozolimy. Głównym powodem sporów był strój.