sztandar→standar.

Samogłoski Mają oznaczenie literalne (tj. przez przyporządkowany znak) oraz symboliczneSymbolizacja: zmiana brzmienia zapisanej głoski przez zmianę jej położenia lub kształtu. Najczęściej stosowana do oznaczania samogłosek.. W sylabach niestanowiących źródłosłowu danego słowa (tj. rdzennych) zaleca się ich opuszczanie dla przyspieszenia pisania, gdyż dla wprawnego stenografa nie stanowi to przeszkody w odczycie. Wokalizację symboliczną stosuje się prawie zawsze metodą przedgłosowąWokalizacja przedgłosowa: przypisanie symbolu samogłoski do spółgłoski poprzedzającej, czyli nagłosowej sylaby. Dla języka niemieckiego stosowana jest wokalizacja zagłosowa, czyli symbol samogłoski przypisuje się do spółgłoski następującej po samogłosce (czyli wygłosowej)., co ma takie uzasadnienie, że większość sylab polskich jest otwartych, czyli pozbawionych wygłosu. Osobną technikę symboliczną stosuje się dla zmiękczania spółgłosek, gdyż w polskim alfabecie i raz pełni rolę zmiękczającą, innym razem jest samodzielną samogłoską. Stąd znak i postawiony po spółgłosce miękkiej czytany jest jako i, natomiast postawiony po spółgłosce twardej – jako y.