– japoński granatnik wprowadzony do uzbrojenia w 1929 roku, używany w czasie II wojny światowej.
Historia W 1921 roku Cesarska Armia Japońska wprowadziła na uzbrojenie granatnik Typ 10. Miał on gładką lufę i miotał granaty ręczne Typ 10 (później także specjalne Typ 91). Jednak zasięg miotania i celność były niskie.
Dlatego w 1929 roku wprowadzono do uzbrojenia nowy granatnik Typ 89. Dzięki zastosowaniu gwintowanej lufy i specjalnie opracowanemu granatowi Typ 89 udało się znacznie zwiększyć zasięg i celność miotanych granatów. Z granatnika można było wystrzeliwać także starsze granaty Typ 91.
Służba Granatniki Typ 89 stały się jedną z podstawowych broni japońskiej piechoty. Z reguły były obsługiwane przez trzy osoby (granatnik mógł być łatwo rozłożony na trzy części). Każdy pluton piechoty posiadał na uzbrojeniu trzy lub cztery granatniki.