Spisany podczas rozprawy protokół prawdopodobnie był traktowany jako precedens w wyrokowaniach w podobnych przypadkach, gdyż odnaleziono jego kopie. Sprzeciw Szu... liluma i Urbarsina w zasądzeniu kary śmierci dla Nindady opierał się na czynnikach psychologicznych. „Przysięgli” nie widzieli powodu, by uznać ją za winną, gdyż nie brała udziału w morderstwie, a milczenie po tym, jak się dowiedziała o śmierci męża, nie powinno być karane.
Protokół jest najstarszym źródłem, poświadczającym prawdopodobnie istnienie w starożytności instytucji, przypominającej sąd przysięgłych. Przypuszczenie to opiera się na dwóch czynnikach. Po pierwsze, jedenastu wypowiadających się w sprawie nie zostało nazwanych świadkami. Nie są anonimowi – odnotowano ich imiona, pochodzenie lub profesję. Zgromadzenie i „przysięgli” zwracają się do siebie bezpośrednio. Po drugie, w gronie „przysięgłych” nastąpiła rozbieżność opinii o winie żony zabitego.
Przypisy
Bibliografia Bielicki M., Zapomniany świat Sumerów, Warszawa 1966.
Kategoria:Mezopotamskie teksty Kategoria:Sumeryjskie zabytki Kategoria:Procesy karne Kategoria:Kara śmierci Kategoria:Historyczne źródła prawa karnego