Etelred I z Nortumbrii, Æthelred, Aeðelredus, Æðelred, Æþelred – władca anglosaskiego królestwa Nortumbrii w latach 774-779 oraz 789-796.
Bibliografia Informacje na temat losów prywatnych i panowania Etelreda historycy czerpią głównie z zachowanych listów św. Alkuina oraz z Kroniki anglosaskiej i kroniki Symeona z Durham.
Pochodzenie Według informacji z Kroniki anglosaskiej, Etelred był synem Etelwalda Molla, króla Nortumbrii zdetronizowanego w 765 roku. Jego matką była prawdopodobnie Eteltryta. Etelred był dwukrotnie żonatyKronika anglosaska A.D.792: nieznane jest imię pierwszej żony, drugą była Elfleda, córka Offy z Mercji. Nie zachowały się żadne informacje na temat jego dzieci.
Pierwsze panowanie Wybór Etelreda na króla Nortumbrii był wynikiem potężnych starć dynastycznych, jakie toczyły się w tym królestwie w VIII wieku. Po obaleniu i wypędzeniu króla Alhreda, władzę przekazano potomkowi wcześniejszego króla Etelwalda Molla, czyli właśnie Etelredowi. Jednak już w 779 roku zwyciężyło stronnictwo popleczników Eatingów i Etelred został zdetronizowany. Królem został wnuk Eadberta, ElfwaldSymeon, A.D. 779. Etelred udał się na wygnanieKronika anglosaska, A.D.