thumb|Łuk Dyrhólaey thumb|Widok z oddali
Dyrhólaey – niewielki półwysep lub cypel, znany dawniej przez angielskich żeglarzy jako Cape Portland. Położony w pobliżu miejscowości Vík í Mýrdal, stanowił do 1918 najdalej na południe wysunięty punkt Islandii (od tego momentu jest to Kötlutangi).
Ogólne informacje Uważa się, że cypel był w przeszłości wyspą, powstałą na skutek podwodnej erupcji wulkanicznej 80 000 lat temu. Wskazuje na to również islandzka nazwa, której znaczenie jest zlepkiem trzech słów: drzwi, otwór i wyspa. Wulkaniczne skały Dyrhólaey tworzą klify o wysokości dochodzącej do 120 metrów. Nieco dalej na wschód, napotkać można bardzo unikalne formacje skalne, wyłaniające się z oceanu. Wysokie na kilkadziesiąt metrów skalne iglice są jedną z atrakcji turystycznych położonego niedaleko Viku. Najwyższa z nich – Háidrangur, mierząca 56 metrów – została po raz pierwszy zdobyta przez człowieka w 1893 roku. Wystające z wody skalne formacje są zresztą od wieków odwiedzane przez lokalnych mieszkańców, którzy w sezonie zbierają na nich jaja ptaków morskich. Najbardziej charakterystycznym elementem tego miejsca jest jednak stworzony przez erozję wielki otwór w skale budującej cypel, tworzący monumentalny łuk, wystarczająco obszerny, by mogła przepłynąć przez niego łódź, czy nawet przelecieć niewielki samolot.