Jan III Pella herbu Pomian (zm. 5 kwietniaPiotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 339. 1428) – ksiądz katolicki, kanonik krakowski, gnieźnieński, sandomierski, uniejowski, prepozyt kruszwicki, biskup kujawski w latach 1421–1428, sekretarz królewski i współpracownik Władysława II Jagiełły.
Życiorys Syn Alberyka (Wojciecha) z Niewiesza. Mianowany kanonikiem gnieźnieńskim w 1391. W 1397 objął kanonię uniejowską, a od 1398 był tam scholastykiem. Rok później mianowany prepozytem kruszwickim. Był też kanonikiem krakowskim i włocławskim. W 1421 mianowany biskupem kujawskim.
W 1423 wystarał się u króla Władysława Jagiełły o nadanie praw miejskich Łodzi, a rok później określił prawa i obowiązki jej mieszkańców.
Był sygnatariuszem pokoju mełneńskiego w 1422Maciej Dogiel, Codex Diplomaticus Regni Poloniae Et Magni Ducatus Litvaniae : In Quo Pacta, Foedera, Tractatus Pacis, Mutuae Amicitiae, Subsidiorum, Induciarum, Commerciorum Nec Non Conventiones [...] Aliaque Omnis Generis Publico Nomine Actorum, Et Gestorum Monumenta. T. 4, In Quo Totius Prussiae Res Continentur, Wilno 1764, s. 114..
Zmarł w 1428.