Jana, który wskazując na szczygła, symbolizującego Mękę i znajdującego się w centrum kompozycji, wywołuje u Jezusa strach; wystraszone dzieciątko szuka schronienia w ramionach matki spokojnie obserwującej zabawę dzieci. Scena została zainspirowana realiami codzienności, potraktowanej jako punkt wyjścia do stworzenia dynamicznej całości.
Nie jest całkowicie jednoznaczna atrybucja tonda, w obu dziełach dostrzega się wpływ leonardowskiego sfumato. Część krytyków zwróciła uwagę na paralelizm między niewygładzonymi konturami związanymi z charakterem dzieła, które zdaje się być nieukończone a sfumato Leonarda, które w czasie powstawania rzeźby cieszyło się ogromną popularnością, po tym jak malarz wystawił karton swojej zaginionej Św. Anny w kościele Santissima Annunziata. Przypuszcza się, że Michał Anioł mógł być pod silnym wrażeniem, jakie wywarły na nim ruchy duszy związane z realizacjami malarskimi da Vinci i poszukiwał sposobu na silniejsze powiązanie elementów kompozycyjnych w strukturze plastycznej rzeźby, zarówno na poziomie postaci, jak i powierzchni dzieła poprzez próbę imitacji owego atmosferycznego czynnika spajającego, typowego dla Leonarda. Zwłaszcza Jezus z ramionami wyciągniętymi do przodu przypomina pozę dzieciątka z obrazu da Vinci Święta Anna Samotrzeć.