Według opinii politologów inicjatywa zorganizowania referendum jest efektem nieprzyjęcia reprezentującej wyborców rosyjskojęzycznych partii Centrum Zgody do koalicji rządowej, pomimo wygrania przez tę partię wyborów parlamentarnych we wrześniu 2011 roku.
Stanowiska wobec inicjatywy Projekt ustanowienia języka rosyjskiego jednym z języków państwowych popierała sejmowa partia Centrum Zgody. Przeciwko poprawkom do konstytucji były natomiast wszystkie partie łotewskie, prezydent Andris Bērziņš, byli prezydenci Valdis Zatlers i Vaira Vīķe-Freiberga oraz biskupi katoliccy.
Opinia społeczna w okresie przedreferendalnym Z sondaży wynikało, że ponad połowa uprawnionych wyborców zamierzała głosować przeciwko wprowadzeniu drugiego języka państwowego, a za zmianami opowiadało się ok. 25%. Przewidywano także wysoką frekwencję ze względu na ostrość sporu pomiędzy obiema społecznościami, według sondaży miała ona wynieść ponad 75%.
Wyniki głosowania Do uchwalenia poprawek potrzebne było poparcie zmian przez ponad połowę uprawnionych do głosowania w ostatnich wyborach do sejmu, tj. 771 350 osób.