Żonaty, dwóch synów.
Harcerstwo Instruktor harcerski, harcmistrz (m.in. zastępowy, drużynowy, wieloletni komendant Szczepu 208 Warszawskich Drużyn Harcerskich i Zuchowych w Hufcu ZHP Warszawa-Mokotów). Był też hufcowym Hufca ZHP Konstancin-Jeziorna.
W latach 1980–1982 był przewodniczącym Porozumienia Kręgów Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego.
Po wprowadzeniu stanu wojennego jako Przewodniczący Rady Porozumienia KIHAM został internowany. W czerwcu 1982 władze ZHP zdelegalizowały Radę Porozumienia. Do 1984 roku kierował niejawną kontynuacją Porozumienia („Ruch Harcerski”, „Ruch Harcerski Rzeczypospolitej”), do 1986 uczestniczył w pracach kierownictwa. W latach 1983–1985 zarządzał działalnością wydawniczą „Ruchu” i centralnym wydawnictwem „Ruchu Harcerskiego”, a do 1986 ogólnopolskim kolportażem. Publikował w drugim obiegu.
W 1989 członek Komitetu Założycielskiego Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, przewodniczący Sądu Harcerskiego w latach 1989–1990.
Książki autorstwa Czopowicza (wydawnictwo drugoobiegowe, nakład 1000 egz.)
(współautor)
Przypisy
Linki zewnętrzne Historia Szczepu 208 WDHiZ Artykuł Harcerska wolność w portalu Pobudka
Kategoria:Harcmistrzowie Kategoria:Polscy teolodzy katoliccy Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Urodzeni w 1950 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie