Pod koniec lat 30. wskutek wynikłych schorzeń i konieczności leczenia, a zwłaszcza gdy przeszedł ostatecznie na emeryturę (1939), zajął się aktywniej pracą literacką. W 1933 r. nabył domek w miejscowości Lobeč koło Mielnika, gdzie najchętniej wypoczywał i pisał. W 1936 otrzymał prywatną nagrodę za literaturę dla młodzieży, w 1948 – nagrodę m. st. Pragi im. Boženy Němcovej za zasługi w podnoszeniu poziomu kulturalnego narodu. Swe zbiory archeologiczne przekazał w latach 20. Muzeum Narodowemu, a spuściznę pisarską i bibliotekę zmuszony był w latach 50. oddać muzeum miejskiemu w Horzycach po odebraniu mu przez władze domku w Lobeču i pozbawieniu go części mieszkania w Pradze.
Stopniowo zaniechał twórczości wskutek postępującego inwalidztwa, niechęci okazywanej mu odgórnie oraz trudnej sytuacji rodzinnej (inwalidztwo żony). Pochowany został w Lobeču – miejscu akcji jego ostatniej powieści historycznej Minehava (1950). W roku 2010 otwarto tam jego muzeum.