Po usankcjonowaniu prawnym pobytu wojsk radzieckich w Polsce w 1956 przedwojenne lotnisko w Bagiczu zostało rozbudowane o nowy, znacznie dłuższy od dotychczasowego pas startowy usytuowany równolegle do brzegu morza. Zbudowano także nową infrastrukturę lotniskową przystosowując ją do obsługi samolotów odrzutowych. Po 1966 na lotnisku rozpoczęto budowę nowoczesnych schronohangarów oraz obiektów na broń masowego rażenia, w których mogły być przechowywane wyrzutnie rakiet SS-1 Scud lub SS-20 Saber. Po przebudowie lotnisko było na tyle duże, że mogło obsługiwać samoloty transportowe Antonow i Iljuszyn oraz bombowce strategiczne.
Na obrzeżach lotniska od strony drogi krajowej DK11 wzniesiono również dużą bazę paliwową z własną bocznicą kolejową, rozbudowane systemy radarowe i łączności. Wokół Bagicza do początku lat 90. XX wieku stacjonowały także baterie obrony przeciwlotniczej. Jedna z nich, z systemem rakiet Newa ulokowana była we wsi Łasin Koszaliński.
Od 1965 w Bagiczu stacjonowały samoloty odrzutowe. Pierwotnie były to myśliwce MiG-21, a od 1973 również myśliwce MiG-23.