Konfederacja gołąbska (lub konfederacja gołębiowska„Pamiątki historyczne Łowicza”, Wincenty Hipolit Gawarecki, nakład i druk Samuel Orgelbrand, Warszawa 1844.„Z historii szkolnictwa i myśli pedagogicznej w Polsce, 1773-1939”.) – konfederacja zawiązana przez szlachtę koronną przy królu Michale Korybucie Wiśniowieckim 16 października 1672. Przyłączyły się do niej również ugrupowania wiernej królowi magnaterii. Monarcha akt konfederacji podpisał 10 listopada 1672A. Przyboś, Konfederacja gołąbska, Tarnopol 1936, s. 106. .

Konfederacja zawiązana została w obronie przed detronizacją „szlacheckiego króla” oraz w celu rozgrywki z ugrupowaniem tzw. „malkontentów” (opozycji magnackiej) w sytuacji porażek w wojnie z Imperium Osmańskim, które zajęło część Ukrainy, Bracławszczyznę i Podole.

Marszałkiem konfederacji gołębiowskiej został wierny królowi pisarz polny koronny Stefan Stanisław Czarniecki, bratanek hetmana Stefana Czarnieckiego. Głównymi autorami uchwał konfederacji byli wojewoda sieradzki Feliks Kazimierz Potocki i biskup poznański Stefan Wierzbowski„Michał Tomasz Korybut Wiśniowiecki”, w: Polski Słownik Biograficzny, t. XX, s.