Po rozwodzie w 1999 r. zamieszkał we Frankfurcie nad Odrą. W październiku 2001 r. został naczelnym redaktorem wydawnictw Collegium Polonicum, a następnie w latach 2000–2007 koordynatorem Europejskiego Centrum Naukowego Viadriny w CP. Był założycielem i do 2013 r. wieloletnim prezesem zarządu Fundacji na rzecz Collegium Polonicum.
W 2004 r. założyciel i prezes stowarzyszenia MyLife – erzählte Zeitgeschichte e.V., prowadzącego Archiwum Ludzkich Losów w Słubicach.
Z dniem 30 listopada 2022 r. przeszedł na emeryturę, ale pozostał pracownikiem Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Odznaczenia 2005: Europa-Diplom od premiera Brandenburgii Matthiasa Platzcka, 2012: Złoty Medal Zasługi Uniwersytetu Viadrina, 2013: Srebrny Krzyża Zasługi od Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, 2016: Człowiek Roku w plebiscycie Gazety LubuskiejKrótko, w: Życie Uniwersyteckie, nr 4/2017, s. 23, ISSN 1231-8825., 2019: Medal 100-lecia Uniwersytetu Poznańskiego, 2022: Złoty Medal za Długoletnią Służbę od Prezydenta RP Andrzeja Dudy, 2022: Wpis w Złotej Księdze Frankfurtu nad Odrą, 2022: Krzyż Rubinowy za zasługi dla Dzieci Wojny od Zarządu Głównego Związku Dzieci Wojny w Myśliborzu.