W szczególności w praktyce tantr jogi najwyższej buddyzmu tybetańskiego umysł i ciało nie traktuje się osobno, lecz pracuje się z nimi, poprzez subtelną sieć kanałów, wiatrów i esencji poruszającymi się w ciele, by stopniowo „budować” sobie dostęp do natury umysłu zwanej Przejrzyste Światło. Z tego powodu ścieżka ta nazywana jest czasami mantrayāna lub tantrayāna.
Słowo tantra dosłownie znaczy „sieć”, „tkać” i odnosi się do najsubtelniejszego stanu obecności zwanego Przejrzystym Światłem, którego kontynuacja trwa po śmierci tkając kolejno ze sobą reinkarnacje odrodzeń w samsarze a nieprzerwana zostanie nawet po zrealizowaniu nirwany. Buddyzm tybetański według sakja, kagju, gelug, wyróżnia się 4 klasy tantr: (1) tantry krija, (2) tantry carja (inaczej zwane upa), (3) tantry jogi oraz (4) tantry jogi najwyższej. Więcej o tym czytaj: tantry jogi najwyższej.
Wadżrajana kładzie największy nacisk na uzyskanie wglądu wolnego od dualistycznych rozróżnień (subiekt-obiekt) i konceptualnych wyobrażeń, i zgodne z nim działania dla pożytku wszystkich czujących istot (bodhiczitta) w codziennym życiu.