Ruch i położenie delfinów jest odzwierciedleniem byka – Zeusa, co wzmacnia wrażenie dynamiki obrazu.
Kolorystyka dzieła także odbiega od dotychczasowej tradycji malarskiej. Paleta barw jest charakterystyczna dla późnego okresu twórczości Sierowa. Wbrew wcześniejszemu zwyczajowi przedstawiania w motywach porwania Europy białego byka, malarz namalował go rudym. Wyraźnie jest widoczny na tle fioletowego morza.
Postacie Europy i Zeusa-byka są ze sobą złączone, jednocześnie stanowią w stosunku do siebie kontrast. Pewne boskie postura i spojrzenie byka są przeciwstawione delikatności i kruchości dziewczyny. Spojrzenie byka jest skierowane w stronę Europy, wyraża w nim swoje pożądanie i miłość. Rogi zwierzęcia układają się w kształt liry. Pozycja księżniczki przedstawiona jest z dużym stopniem realizmu. Rysy jej lica nawiązują do twarzy starożytnych kor z ateńskiego Partenonu: skośne nieco oczy, charakterystyczne proporcje nosa, ust i policzków.
Inne wersje Sierow stworzył kilka wariantów obrazu Porwanie Europy. Są przechowywane w