Michaił Erastowicz Janiszewski (ros. Михаил Эрастович Янишевский, ur. w Kazaniu, zm. 4 grudnia 1949 w Leningradzie) – rosyjski paleontolog i geolog. Zasłużony naukowiec RSFSR (1945). Laureat Nagrody Stalina (1947).
Życiorys Syn matematyka Erasta Janiszewskiego, brat neurologa Aleksieja Janiszewskiego oraz botanika Dymitra.
Ukończył studia na Uniwersytecie Kazańskim. Od 1895 pracował w Katedrze Geologii i Mineralogii Uniwersytetu Kazańskiego, od 1897 jako nadliczbowy dozorca gabinetu geologicznego, od 1898 jako prywatny docent. W latach 1902-1911 był profesorem Katedry Mineralogii i Geologii Tomskiego Instytutu Technologicznego, gdzie stworzył gabinet paleontologiczny. W 1904 otrzymał Order Świętej Anny III klasy. 23 maja 1910 obronił pracę doktorską "Wapienie dolnokarbonowe w pobliżu wsi Chabarnoje, powiet orski, gubernia orburska" na Uniwersytecie Kazańskim. Od 1912 mieszkał w Petersburgu, prowadząc działalność naukową i pedagogiczną, wykładał w Instytucie Psychoneurologicznym i na Kursach Bestużewskich. W latach 1912–1932 pracował w Komitecie Geologicznym. W 1919 zorganizował pierwszy w kraju Wydział Paleontologii na Uniwersytecie w Petersburgu, był profesorem i kierownikiem tego wydziału aż do śmierci.