Wojna domowa w Jemenie – konflikt zbrojny w 1994 pomiędzy siłami wywodzących się z Jemenu Północnego (Generalny Kongres Ludowy) i Jemenu Południowego (Jemeńska Partia Socjalistyczna). Wojnę przegrała Jemeńska Partia Socjalistyczna, w efekcie tego wielu socjalistów musiało opuścić kraj.
Tło Republika Jemenu zadeklarowana 22 maja 1990 roku została utworzona poprzez zjednoczenie Jemenu Północnego i Jemenu Południowego. Ali Abd Allah Salih (przywódca Generalnego Kongresu Ludowego) został prezydentem, a Ali Salim al-Beidh (przywódca Jemeńskiej Partii Socjalistycznej) wiceprezydentem. Zjednoczenie systemu politycznego i gospodarczego miało odbyć się w ciągu 30 miesięcy. Wybory parlamentarne odbyły się w kwietniu 1993 roku. Parlament uzgodnił konstytucję.
W sierpniu 1993 roku wiceprezydent – Ali Salim al-Beidh – uciekł do Adenu i powiedział, że nie wróci do rządu, dopóki jego żądania nie zostaną spełnione. Należały do nich między innymi zaprzestanie przemocy północy wobec Jemeńskiej Partii Socjalistycznej oraz zaprzestanie ekonomicznej marginalizacji południa.