Kolej przyczyniała się do rozwoju gospodarczego okolicznych terenów. 10 października 1913 roku ukończono budowę krótkiego odcinka Kołomąć – Trzygłów, który służył wyłącznie przewozom okopowizny i cegły z miejscowej cegielni, połączonej kolejką gospodarczą ze wsią Waniorowo. W 1913 roku kolej gryficka miała m.in. 19 parowozów, 49 wagonów pasażerskich i 324 towarowe.
Pierwsza wojna światowa zahamowała rozwój kolejki. Osiem parowozów zostało przekazanych na koleje wojskowe. W 1920 roku, prawdopodobnie w ramach „robót interwencyjnych”, wykonano kolejną korektę przebiegu trasy Gryfice Wąsk. – Popiele – Rybokarty, przez co odcinek ten uległ wyprostowaniu i omijał głębokie przekopy. W okresie międzywojennym rozwój kolei został wstrzymany, a sieć zaczęła przynosić straty w obliczu konkurencji ze strony transportu samochodowego. W 1937 koleje wąskotorowe przeszły pod Zarząd Prowincji Pomorze, a w 1940 roku weszły w skład nowo powołanej spółki prawa publicznego Pomorskie Koleje Krajowe (Pommersche Landesbahnen).. Podczas II wojny światowej infrastruktura kolei uległa znacznym zniszczeniom, także z powodów uszkodzenia nawierzchni przez ciężkie składy, a część taboru wywieziono.