W Uniwersytecie Warszawskim prowadził wykłady z gramatyki polskiej, podstaw językoznawstwa, gramatyk formalnych, problemów komunikacji językowej Głuchych, poezji lingwistycznej. Był promotorem kilkudziesięciu prac magisterskich i 3 doktorskich (w tym jednej w Uniwersytecie w Tybindze). W 1991 stworzył Zakład Językoznawstwa Komputerowego, organizując na polonistyce dydaktykę informatyki praktycznej dla humanistów. Równolegle rozwijał prace nad automatyczną analizą tekstów polskich. Od 1996 zorganizowany przez niego zespół zajmuje się, po raz pierwszy w historii, opisem polskiego języka migowego, ojczystego języka polskich Głuchych.
W roku akademickim 1983/1984 wykładał na Wydziale Slawistyki w Indiana University w Bloomington. Rok ten spędził w Stanach Zjednoczonych z całą rodziną. Wykłady gościnne miał też w Uniwersytecie Południowej Florydy, Uniwersytecie Illinois w Urbanie i Champaign, angielskim Uniwersytecie Montrealskim (1989) oraz Uniwersytecie w Amsterdamie (rokrocznie w latach 1991–1999).
Jest autorem 7 książek, ponad 100 artykułów naukowych, uczestnikiem kilkudziesięciu konferencji naukowych krajowych i zagranicznych. Wielokrotnie otrzymywał nagrody Rektora i Ministra za osiągnięcia dydaktyczne i naukowe. W 2017 otrzymał Nagrodę im. Jana Baudouina de Courtenay.