Fergus I mac Leite – legendarny król Ulaidu z dynastii Milezjan (linia Ira, syna Mileda) w latach 26-14 p.n.e. Syn Leite’a (Leide’a), syna Rudraige’a I Mora („Wielkiego”) mac Sithrige, króla Ulaidu i zwierzchniego króla Irlandii.
Według „Laud Misc. 610”, średniowiecznego źródła z XV w., Fergus panował dwanaście lat nad Ulaidem z Emain Macha, notując na jego temat: Ferg[u]s m[a]c Lette m[eic] Rudr[aig]e .xii. blī[adn]a (fol. 107 a 36). Podano tutaj małymi literami rzymską cyfrę XII, oznaczającą dwanaście lat panowania. Objął tron po śmierci brata stryjecznego i arcykróla Fachtny Fathacha („Rozważnego”), który zginął z ręki Eochaida Feidlecha („Solidnego”) w bitwie pod Leitir Ruad w Corann (Connacht). Ten zajął tylko zwierzchni tron irlandzki.
Według sagi „Fergus mac Léti” miał spotkać wodne duszki nazywane lúchorpáin („małe ciała”);