Tadeusz Wiktor z Wiatrowic herbu Brochwicz (ur. 27 lipca 1859 w Świrzu, zm. 3 lutego 1922 w Krakowie) – generał porucznik Wojska Polskiego.
Życiorys Wywodził się rodu Wiktorów, zamieszkujących na ziemi sanockiej. Urodził się 27 lipca 1859 w Świrzu, w rodzinie Tadeusza Mikołaja Jana Wiktora z Wiatrowic herbu Brohwicz (ur. 1822) i Izabelli Teofili z Jaroszyńskich (1836-1899). Był młodszym bratem Mieczysława (1855–1926), pułkownika piechoty Wojska Polskiego.
Szkołę średnią ukończył w Szwajcarii. Studia inżynierskie odbył w Wiedniu. Po ukończeniu tamtejszej Technicznej Akademii Wojskowej 18 sierpnia 1897 awansował na podporucznika i rozpoczął służbę w cesarskiej i królewskiej Armii. Został przydzielony do 1 Pułku Inżynieryjnego. W latach 1885–1887 był słuchaczem Wyższego Kursu Inżynierii w Wiedniu. W latach 1896–1898 pełnił służbę w c. i k. Komendzie IV Korpusu w Budapeszcie. W 1901 został awansowany na podpułkownika i wyznaczony na stanowisko komendanta batalionu c. i k. 58 Pułku Piechoty w Stanisławowie. Przebywając na urlopie został ponownie zbadany i uznany przez wojskową komisję lekarską zdolnym do służby i przeznaczony do służby w c. i k. 57 Pułku Piechoty. W 1907 został urlopowany, a w 1908 przeniesiony w stan spoczynku.