thumb|De civitate Dei, karta tytułowa wydania z ok. 1470
Państwo Boże (łac. De Civitate Dei) – dzieło Augustyna z Hippony napisane w latach 413–427.
Geneza Augustyn napisał swój traktat, składający się z 22 ksiąg, niedługo po najeździe Rzymu przez Wizygotów (410 r.). Wydarzenie to wprawiło społeczeństwo Imperium rzymskiego w stan szoku. Wielu tłumaczyło je karą bogów za porzucanie tradycyjnych religii rzymskich na rzecz chrześcijaństwa. Państwo Boże było zamierzone przez Augustyna jako umocnienie chrześcijan poprzez ukazanie dwóch porządków: doczesnego i wiecznego. Nawet jeśli państwo doczesne (łac. civitas terrena) jest zagrożone, państwo Boże (civitas Dei), czyli Królestwo Boże ostatecznie zatryumfuje.
Tytuł Łacińskie De Civitate Dei po polsku, według Władysława Kubickiego, autora jednego z przekładów, współcześnie lepiej oddawać jest jako Państwo Boże, a nie O Państwie Bożym. Słowo civitas można przetłumaczyć po polsku także jako miasto, jak czynił to w swym przekładzie Biblii Wujek. Istnieje ideowy związek z biblijnym świętym miastem Jerozolimą, jak w psalmie 87(86),3: Wspaniałe rzeczy głoszą o tobie, o miasto Boże!